من شــــــــــــــــــــرمندمْ

واسه وقتایی که میتونستم برم ولــــــــى موندم

واسه حرفایی که میتونستم بزنم ولی نزدم که حرررررمت بمونه..

واسه حرفایی که میتونستی نزنی ولی زدی..

ولــــــــى شکستی..

تصویری که ازت تو ذهنم بودو

حسی که تو دلم بودو

حرمت صادقانه موندنمو..هه

آره شــــــــــــــــــــرمندمْ

واسه موندنم پای کسی که فقط ادعای دوست داشتنمو داشت

واسه رد کردن و خورد کردن کسایی که تو حسرتم موندن..

خودم کردم تقصیر من بود!

گله نیست! کینه نیست! عقده نیست! یه اعترافه

من.......... شـــــــــــــرمندم